afleiden
Dutch
editEtymology
editFrom Middle Dutch afleiden. Equivalent to af + leiden. Cognate to English offlead, Danish aflede, Swedish avleda, German ableiten.
Pronunciation
editVerb
editafleiden
- (transitive) to infer, deduce
- (transitive) to derive
- (transitive) to distract
Inflection
editConjugation of afleiden (weak, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | afleiden | |||
past singular | leidde af | |||
past participle | afgeleid | |||
infinitive | afleiden | |||
gerund | afleiden n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | leid af | leidde af | afleid | afleidde |
2nd person sing. (jij) | leidt af, leid af2 | leidde af | afleidt | afleidde |
2nd person sing. (u) | leidt af | leidde af | afleidt | afleidde |
2nd person sing. (gij) | leidt af | leidde af | afleidt | afleidde |
3rd person singular | leidt af | leidde af | afleidt | afleidde |
plural | leiden af | leidden af | afleiden | afleidden |
subjunctive sing.1 | leide af | leidde af | afleide | afleidde |
subjunctive plur.1 | leiden af | leidden af | afleiden | afleidden |
imperative sing. | leid af | |||
imperative plur.1 | leidt af | |||
participles | afleidend | afgeleid | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |