Open main menu

Wiktionary β

Contents

DutchEdit

PronunciationEdit

Etymology 1Edit

From fiets +‎ -en.

VerbEdit

fietsen

  1. (intransitive) to ride or cycle a bicycle, to bike
InflectionEdit
Inflection of fietsen (weak)
infinitive fietsen
past singular fietste
past participle gefietst
infinitive fietsen
gerund fietsen n
verbal noun
present tense past tense
1st person singular fiets fietste
2nd person sing. (jij) fietst fietste
2nd person sing. (u) fietst fietste
2nd person sing. (gij) fietst fietste
3rd person singular fietst fietste
plural fietsen fietsten
subjunctive sing.1 fietse fietste
subjunctive plur.1 fietsen fietsten
imperative sing. fiets
imperative plur.1 fietst
participles fietsend gefietst
1) Archaic.
Derived termsEdit

Etymology 2Edit

Non-lemma forms.

NounEdit

fietsen

  1. Plural form of fiets