Contents

DutchEdit

PronunciationEdit

EtymologyEdit

op +‎ eisen

VerbEdit

opeisen

  1. to claim, demand
    In 1500 eiste de Portugese zeevaarder Pedro Álvares Cabral in het huidige Porto Seguro de Braziliaanse kusten op voor de Portugese Kroon.[1] — In 1500, the Portuguese seafarer Pedro Álvares Cabral, in the present-day Porto Seguro, claimed the Brazilian coasts for the Portuguese crown.

InflectionEdit

Inflection of opeisen (weak, separable)
infinitive opeisen
past singular eiste op
past participle opgeëist
infinitive opeisen
gerund opeisen n
verbal noun
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular eis op eiste op opeis opeiste
2nd person sing. (jij) eist op eiste op opeist opeiste
2nd person sing. (u) eist op eiste op opeist opeiste
2nd person sing. (gij) eist op eiste op opeist opeiste
3rd person singular eist op eiste op opeist opeiste
plural eisen op eisten op opeisen opeisten
subjunctive sing.1 eise op eiste op opeise opeiste
subjunctive plur.1 eisen op eisten op opeisen opeisten
imperative sing. eis op
imperative plur.1 eist op
participles opeisend opgeëist
1) Archaic.

AnagramsEdit