Open main menu

Wiktionary β

HindiEdit

 
Hindi Wikipedia has an article on:
Wikipedia hi

EtymologyEdit

From Sanskrit स्वर (svára).

PronunciationEdit

NounEdit

स्वर (svarm (Urdu spelling سور)

  1. voice, sound
    उसने ऊँचे स्वर से गाया।usne ū̃ce svar se gāyā.He sang in a loud voice.
    Synonyms: आवाज़ (āvāz)
  2. (music) note, tune
    उसने बहुत तीक्ष्ण स्वर निकाला।
    usne bahut tīkṣṇ svar nikālā.
    He hit a very shrill note.
  3. (grammar) vowel
    Antonyms: व्यंजन (vyañjan)

DeclensionEdit

Declension of स्वर
singular plural
direct स्वर (svar) स्वर (svar)
oblique स्वर (svar) स्वरों (svarõ)
vocative स्वर (svar) स्वरो (svaro)

ReferencesEdit

  • Bahri, Hardev (1989), “स्वर”, in Siksarthi Hindi-Angrejhi Sabdakosa [Learners' Hindi-English Dictionary], Delhi: Rajpal & Sons

SanskritEdit

NounEdit

स्वर (sváram

  1. sound, noise
  2. voice
  3. tone in recitation
  4. accent in Sanskrit
  5. a note of the musical scale (of which seven [rarely six or eight] are enumerated)

DeclensionEdit

Masculine a-stem declension of स्वर
Nom. sg. स्वरः (svaraḥ)
Gen. sg. स्वरस्य (svarasya)
Singular Dual Plural
Nominative स्वरः (svaraḥ) स्वरौ (svarau) स्वराः (svarāḥ)
Vocative स्वर (svara) स्वरौ (svarau) स्वराः (svarāḥ)
Accusative स्वरम् (svaram) स्वरौ (svarau) स्वरान् (svarān)
Instrumental स्वरेण (svareṇa) स्वराभ्याम् (svarābhyām) स्वरैः (svaraiḥ)
Dative स्वराय (svarāya) स्वराभ्याम् (svarābhyām) स्वरेभ्यः (svarebhyaḥ)
Ablative स्वरात् (svarāt) स्वराभ्याम् (svarābhyām) स्वरेभ्यः (svarebhyaḥ)
Genitive स्वरस्य (svarasya) स्वरयोः (svarayoḥ) स्वराणाम् (svarāṇām)
Locative स्वरे (svare) स्वरयोः (svarayoḥ) स्वरेषु (svareṣu)

DescendantsEdit

NounEdit

स्वर (svarám

  1. sound, noise
  2. voice
  3. tone in recitation
  4. accent in Sanskrit
  5. a note of the musical scale (of which seven [rarely six or eight] are enumerated)
  6. a symbolical expression for the number "seven"
  7. (phonetics) a vowel
  8. air breathed through the nostrils
  9. a musical note

DeclensionEdit

Masculine a-stem declension of स्वर
Nom. sg. स्वरः (svaraḥ)
Gen. sg. स्वरस्य (svarasya)
Singular Dual Plural
Nominative स्वरः (svaraḥ) स्वरौ (svarau) स्वराः (svarāḥ)
Vocative स्वर (svara) स्वरौ (svarau) स्वराः (svarāḥ)
Accusative स्वरम् (svaram) स्वरौ (svarau) स्वरान् (svarān)
Instrumental स्वरेण (svareṇa) स्वराभ्याम् (svarābhyām) स्वरैः (svaraiḥ)
Dative स्वराय (svarāya) स्वराभ्याम् (svarābhyām) स्वरेभ्यः (svarebhyaḥ)
Ablative स्वरात् (svarāt) स्वराभ्याम् (svarābhyām) स्वरेभ्यः (svarebhyaḥ)
Genitive स्वरस्य (svarasya) स्वरयोः (svarayoḥ) स्वराणाम् (svarāṇām)
Locative स्वरे (svare) स्वरयोः (svarayoḥ) स्वरेषु (svareṣu)

ReferencesEdit

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 1285