Contents

HindiEdit

Hindi Wikipedia has an article on:

Wikipedia hi

EtymologyEdit

From Sanskrit स्वर ‎(svára).

PronunciationEdit

NounEdit

स्वर ‎(svarm ‎(Urdu spelling سور)

  1. voice, sound
    उसने ऊँचे स्वर से गाया।
    He sang in a loud voice.
  2. (music): note, tune
    उसने बहुत तीक्ष्ण स्वर निकाला।
    He hit a very shrill note.
  3. (grammar) vowel
    अ इ उ स्वर हैं, क प म व्यंजन हैं।
    A, i, and u are vowels; ka, pa, ma are consonants.

DeclensionEdit

Declension of स्वर
singular plural
direct स्वर ‎(svar) स्वर ‎(svar)
oblique स्वर ‎(svar) स्वरों ‎(svarõ)
vocative स्वर ‎(svar) स्वरो ‎(svaro)

AntonymsEdit

ReferencesEdit

  • Bahri, Hardev (1989), “स्वर”, in Siksarthi Hindi-Angrejhi Sabdakosa [Learners' Hindi-English Dictionary], Delhi: Rajpal & Sons

SanskritEdit

NounEdit

स्वर ‎(sváram

  1. sound, noise
  2. voice
  3. tone in recitation
  4. accent in Sanskrit
  5. a note of the musical scale (of which seven [rarely six or eight] are enumerated)

DeclensionEdit

Masculine a-stem declension of स्वर
Nom. sg. स्वरः ‎(svaraḥ)
Gen. sg. स्वरस्य ‎(svarasya)
Singular Dual Plural
Nominative स्वरः ‎(svaraḥ) स्वरौ ‎(svarau) स्वराः ‎(svarāḥ)
Vocative स्वर ‎(svara) स्वरौ ‎(svarau) स्वराः ‎(svarāḥ)
Accusative स्वरम् ‎(svaram) स्वरौ ‎(svarau) स्वरान् ‎(svarān)
Instrumental स्वरेण ‎(svareṇa) स्वराभ्याम् ‎(svarābhyām) स्वरैः ‎(svaraiḥ)
Dative स्वराय ‎(svarāya) स्वराभ्याम् ‎(svarābhyām) स्वरेभ्यः ‎(svarebhyaḥ)
Ablative स्वरात् ‎(svarāt) स्वराभ्याम् ‎(svarābhyām) स्वरेभ्यः ‎(svarebhyaḥ)
Genitive स्वरस्य ‎(svarasya) स्वरयोः ‎(svarayoḥ) स्वराणाम् ‎(svarāṇām)
Locative स्वरे ‎(svare) स्वरयोः ‎(svarayoḥ) स्वरेषु ‎(svareṣu)

DescendantsEdit

NounEdit

स्वर ‎(svarám

  1. sound, noise
  2. voice
  3. tone in recitation
  4. accent in Sanskrit
  5. a note of the musical scale (of which seven [rarely six or eight] are enumerated)
  6. a symbolical expression for the number "seven"
  7. (phonetics) a vowel
  8. air breathed through the nostrils
  9. a musical note

DeclensionEdit

Masculine a-stem declension of स्वर
Nom. sg. स्वरः ‎(svaraḥ)
Gen. sg. स्वरस्य ‎(svarasya)
Singular Dual Plural
Nominative स्वरः ‎(svaraḥ) स्वरौ ‎(svarau) स्वराः ‎(svarāḥ)
Vocative स्वर ‎(svara) स्वरौ ‎(svarau) स्वराः ‎(svarāḥ)
Accusative स्वरम् ‎(svaram) स्वरौ ‎(svarau) स्वरान् ‎(svarān)
Instrumental स्वरेण ‎(svareṇa) स्वराभ्याम् ‎(svarābhyām) स्वरैः ‎(svaraiḥ)
Dative स्वराय ‎(svarāya) स्वराभ्याम् ‎(svarābhyām) स्वरेभ्यः ‎(svarebhyaḥ)
Ablative स्वरात् ‎(svarāt) स्वराभ्याम् ‎(svarābhyām) स्वरेभ्यः ‎(svarebhyaḥ)
Genitive स्वरस्य ‎(svarasya) स्वरयोः ‎(svarayoḥ) स्वराणाम् ‎(svarāṇām)
Locative स्वरे ‎(svare) स्वरयोः ‎(svarayoḥ) स्वरेषु ‎(svareṣu)

ReferencesEdit

  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 1285
Read in another language