ชี้

See also: , ชู, and ชู้

ThaiEdit

PronunciationEdit

Orthographic/Phonemicชี้
d͡ʑ ī ˆ
RomanizationPaiboonchíi
Royal Institutechi
(standard) IPA(key)/t͡ɕʰiː˦˥/(R)

Etymology 1Edit

From Proto-Tai *ɟiːᶜ (to point), from Middle Chinese (MC t͡ɕˠiɪX, “finger; to point; to indicate”). Cognate with Northern Thai ᨩᩦ᩶, Lao ຊີ້ (), ᦋᦲᧉ (tsii2), Tai Dam ꪋꪲ꫁, Shan ၸီႉ (tsḭ̂i), Ahom 𑜋𑜣 (chii), Nong Zhuang jix. Compare Vietnamese chỉ, chĩa.

VerbEdit

ชี้ (chíi) (abstract noun การชี้)

  1. to point: to direct something at, to, or upon something.
  2. (colloquial) to point out; to tell; to indicate.
  3. to identify; to verify (the identity of).
  4. to advise; to suggest; to recommend.
  5. (of way) to guide; to lead; to conduct.
  6. to stand; to erect.

Derived termsEdit

Derived terms

Etymology 2Edit

AdverbEdit

ชี้ (chíi)

  1. (archaic) even: used in comparisons.[1]
    • C. 15th century, “โคลงยวนพ่าย”, in พจนานุกรมศัพท์วรรณคดีไทย สมัยอยุธยา โคลงยวนพ่าย, กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน, published 2001, →ISBN, page 106:
      ยาคนชี้เทพผู้ ไกรกรรดิ ก็ดี...
      yaa kon chíi têep pûu · grai gan · gɔ̂ɔ-dii ...
      Needless [to say about] humans, even deities who are wise in [composing] eulogies...

ReferencesEdit

  1. ^ ราชบัณฑิตยสถาน (2001) พจนานุกรมศัพท์วรรณคดีไทย สมัยอยุธยา โคลงยวนพ่าย, กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน, →ISBN, page 106