błagać

PolishEdit

EtymologyEdit

Inherited from Old Polish błagać, from Old Czech blahati.

PronunciationEdit

  • IPA(key): /ˈbwa.ɡat͡ɕ/
  • (file)
  • Rhymes: -aɡat͡ɕ
  • Syllabification: bła‧gać

VerbEdit

błagać impf

  1. (transitive) to beseech, to plead, to beg [+ o (accusative) = for what] or [+genitive = for what] [+ żeby (object) = to do what]
    Synonym: upraszać
    lud błagathe people are begging
    błagać litości/o litość/łaskę/miłosierdzieto beg for mercy
    błagać pomocy/o pomocto beg for help
    błagać matkęto beg one's mother
    błagać ojcato beg one's father
    błagać papieżato beg the pope
    błagać policjantówto beg police officers
    błagać urzędnikówto beg civil servants
    błagać Bogato beg Bog
    błagać bogówto beg gods
    błagać Panato beg the Lord
    błagać o jałmużnęto beg for alms
    błagać o ratunekto beg for rescue
    błagać o przebaczenie/wybaczenieto beg for forgiveness
    błagać o rozgrzeszenieto beg for absolution
    błagać o życieto beg for one's life
    błagać z płaczemto beg in tears/crying
    (proscribed) błagać pokornieto humbly beg
    błagać w duchuto beg inwardly

ConjugationEdit

Derived termsEdit

adjectives
adverbs
nouns
verbs

DescendantsEdit

  • Ukrainian: благати (blahaty)

Further readingEdit

  • błagać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • błagać in Polish dictionaries at PWN