bijsluiten
Dutch
editEtymology
editPronunciation
editVerb
editbijsluiten
- (transitive) to enclose; to include as an attachment
Inflection
editConjugation of bijsluiten (strong class 2b, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | bijsluiten | |||
past singular | sloot bij | |||
past participle | bijgesloten | |||
infinitive | bijsluiten | |||
gerund | bijsluiten n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | sluit bij | sloot bij | bijsluit | bijsloot |
2nd person sing. (jij) | sluit bij | sloot bij | bijsluit | bijsloot |
2nd person sing. (u) | sluit bij | sloot bij | bijsluit | bijsloot |
2nd person sing. (gij) | sluit bij | sloot bij | bijsluit | bijsloot |
3rd person singular | sluit bij | sloot bij | bijsluit | bijsloot |
plural | sluiten bij | sloten bij | bijsluiten | bijsloten |
subjunctive sing.1 | sluite bij | slote bij | bijsluite | bijslote |
subjunctive plur.1 | sluiten bij | sloten bij | bijsluiten | bijsloten |
imperative sing. | sluit bij | |||
imperative plur.1 | sluit bij | |||
participles | bijsluitend | bijgesloten | ||
1) Archaic. |