Open main menu

GreekEdit

EtymologyEdit

From Ancient Greek διάδοχος (diádokhos), from Ancient Greek διαδέχομαι (diadékhomai, to succeed).

PronunciationEdit

  • IPA(key): /ˈðia.ðo.xos/, /ˈðja.ðo.xos/, (colloquially) /ˈðʝa.ðo.xos/
  • Hyphenation: δι‧ά‧δο‧χος

AdjectiveEdit

διάδοχος (diádochosm (feminine διάδοχος or διάδοχη, neuter διάδοχο)

  1. successor (coming after the other in a series)
    το διάδοχο πολιτικό σχήμα στην εξουσία της χώραςto diádocho politikó schíma stin exousía tis chórasthe successor political shape in the country's power

DeclensionEdit

SynonymsEdit

NounEdit

διάδοχος (diádochosm or f (plural διάδοχοι)

  1. successor (person or thing that immediately follows another in holding an office)
    Ο Τραμπ ήταν ο διάδοχος του Ομπάμα.O Tramp ítan o diádochos tou Ompáma.Trump was Obama's successor.
  2. heir, heiress (someone who is designated to inherit the throne in monarchies)
    Ο Πρίγκιπας της Ουαλίας είναι ο διάδοχος του αγγλικού θρόνου.O Prígkipas tis Oualías eínai o diádochos tou anglikoú thrónou.The Prince of Wales is the heir to the English throne.
  3. (colloquial) firstborn son, eldest boy (in a family unit)
    Να σας ζήσει ο διάδοχος!Na sas zísei o diádochos!Long live your eldest!

DeclensionEdit

SynonymsEdit

Related termsEdit