ธันวาคม

ThaiEdit

EtymologyEdit

From ธนู (tá-nuu, bow: arrow shooting instrument) +‎ อาคม (aa-kom, arrival); literally "arrival of the bow (Sagittarius)"; believed to have been coined by Thewawong Waropakan (1858–1923) together with Phraya Si Sunthon Wohan (Noi Acharayangkun) (1822–1891);[1] first used officially in the edict of Rama V dated 1 April 1890.[2]

PronunciationEdit

Orthographicธันวาคม
dʰ ạ n w ā g m
Phonemicทัน-วา-คม
d ạ n – w ā – g m
RomanizationPaiboontan-waa-kom
Royal Institutethan-wa-khom
(standard) IPA(key)/tʰan˧.waː˧.kʰom˧/

Proper nounEdit

ธันวาคม (tan-waa-kom)

  1. (เดือน~, ~มาส) December: the twelfth month of the year under the solar calendar.

AbbreviationsEdit

Abbreviations

See alsoEdit

ReferencesEdit

  1. ^ ส.พลายน้อย (2019-04-12), “ชื่อ "วัน–เดือน" ของไทยมาจากไหน การใช้วันที่ ๑, ๒, ๓... เริ่มเมื่อใด?”, in ศิลปวัฒนธรรม[1] (in Thai), Bangkok: มติชน, retrieved 2020-01-01
  2. ^ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (1890-04-01), “พระบรมราชโองการประกาศให้ใช้วันอย่างใหม่ [ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ใช้การนับวันเดือนปีตามสุริยคติ และสถาปนารัตนโกสินทรศกขึ้น ทั้งนี้ วัน ๒ เดือน ๕ ขึ้น ๑ ค่ำ ปีฉลู ยังเป็นสัมฤทธิศก จุลศักราช ๑๒๕๐ ถือเป็นวันที่ ๑ เมษายน รัตนโกสินทรศก ๑๐๘]”, in ราชกิจจานุเบกษา[2] (in Thai), volume 5, issue 52, Bangkok: โรงพิมพ์อักษรพิมพการ, retrieved 2020-01-01, pages 451–456