เมษายน

ThaiEdit

EtymologyEdit

From เมษ (mêet, ram; sheep) +‎ อายน (arrival); literally "arrival of the ram (Aries)"; believed to have been coined by Thewawong Waropakan (1858–1923) together with Phraya Si Sunthon Wohan (Noi Acharayangkun) (1822–1891);[1] first used officially in the edict of Rama V dated 1 April 1890.[2]

PronunciationEdit

Orthographicเมษายน
e m ʂ ā y n
Phonemicเม-สา-ยน
e m – s ā – y n
[bound form]
เม-สา-ยน-
e m – s ā – y n –
[bound form]
เม-สา-ยน-นะ-
e m – s ā – y n – n a –
RomanizationPaiboonmee-sǎa-yonmee-sǎa-yon-mee-sǎa-yon-ná-
Royal Instituteme-sa-yonme-sa-yon-me-sa-yon-na-
(standard) IPA(key)/meː˧.saː˩˩˦.jon˧//meː˧.saː˩˩˦.jon˧.//meː˧.saː˩˩˦.jon˧.na˦˥./

Proper nounEdit

เมษายน (mee-sǎa-yon)

  1. (เดือน~, ~มาส) April: the fourth month of the year under the solar calendar.

AbbreviationsEdit

Abbreviations

See alsoEdit

ReferencesEdit

  1. ^ ส.พลายน้อย (2019-04-12), “ชื่อ "วัน–เดือน" ของไทยมาจากไหน การใช้วันที่ ๑, ๒, ๓... เริ่มเมื่อใด?”, in ศิลปวัฒนธรรม[1] (in Thai), Bangkok: มติชน, retrieved 2020-01-01
  2. ^ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (1890-04-01), “พระบรมราชโองการประกาศให้ใช้วันอย่างใหม่ [ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ใช้การนับวันเดือนปีตามสุริยคติ และสถาปนารัตนโกสินทรศกขึ้น ทั้งนี้ วัน ๒ เดือน ๕ ขึ้น ๑ ค่ำ ปีฉลู ยังเป็นสัมฤทธิศก จุลศักราช ๑๒๕๐ ถือเป็นวันที่ ๑ เมษายน รัตนโกสินทรศก ๑๐๘]”, in ราชกิจจานุเบกษา[2] (in Thai), volume 5, issue 52, Bangkok: โรงพิมพ์อักษรพิมพการ, retrieved 2020-01-01, pages 451–456