See also: jěsć

PolishEdit

EtymologyEdit

From Proto-Slavic *ěsti (stem *ěd-), from Proto-Balto-Slavic *ēˀstei, from Proto-Indo-European *h₁édti, from *h₁ed-.

PronunciationEdit

VerbEdit

jeść impf (determinate, perfective zjeść, frequentative jadać)

  1. (transitive, intransitive) to eat

ConjugationEdit

Derived termsEdit
Related termsEdit

SynonymsEdit

Further readingEdit

  • jeść in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • jeść in Polish dictionaries at PWN