użyczać
Old Polish
editEtymology
editFrom użyczyć + -ać. First attested in 1484.
Pronunciation
editVerb
editużyczać impf (perfective użyczyć)
- to give, to grant
- 1915 [End of the 15th century], Jan Łoś, editor, Przegląd językowych zabytków staropolskich do r. 1543[1], page 539:
- Przyszągam... *sprawydlywosczy vszyczacz yako wdowam tako syrotam, goszczowy yako szansadowy
- [Przysięgam... sprawidliwości użyczać, jako wdowam tako sirotam, gościowi jako sąsiadowi]
Related terms
editadverbs
nouns
Descendants
edit- Polish: użyczać
References
edit- B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “użyczać”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN
Polish
editEtymology
editInherited from Old Polish użyczać. By surface analysis, użyczyć + -ać. Compare Kashubian ùżëczac.
Pronunciation
edit- IPA(key): /uˈʐɨ.t͡ʂat͡ɕ/
- (Middle Polish) IPA(key): /uˈʐɨ.t͡ʂat͡ɕ/
Audio: (file) - Rhymes: -ɨt͡ʂat͡ɕ
- Syllabification: u‧ży‧czać
Verb
editużyczać impf (perfective użyczyć)
- (transitive) to lend (to give something to someone for free temporarily) [with genitive] or (proscribed) [with accusative ‘what’], [with dative ‘to whom’], [with na (+ accusative)] or [with pod (+ accusative) ‘for what’]
- Synonyms: udostępnić, wypożyczyć
- (transitive) to give; to accord; to extend; to grant; to oblige (to let someone visit, stay, to give protection or support) [with genitive] or (proscribed) [with accusative ‘what’], [with dative ‘to whom’]
- (transitive, literary) to allow to serve (to let something fill a role in a sentence) [with genitive] or (proscribed) [with accusative ‘what’], [with dative ‘to whom’], [with do (+ genitive) ‘for what’]
- (intransitive) to serve (to become the source of something)
- (reflexive with się, obsolete) to offer one's services
- (reflexive with się, obsolete) to offer one's companionship
Conjugation
editFurther reading
edit- użyczać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
- użyczać in Polish dictionaries at PWN
- Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “użyczać”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
- Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “użyczać się”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
- “UŻYCZAĆ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 07.05.2010
- Samuel Bogumił Linde (1807–1814) “użyczać”, in Słownik języka polskiego
- Aleksander Zdanowicz (1861) “użyczać”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
- J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1919), “użyczać”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 7, Warsaw, page 430
Categories:
- Old Polish terms suffixed with -ać
- Old Polish terms with IPA pronunciation
- Old Polish lemmas
- Old Polish verbs
- Old Polish imperfective verbs
- Old Polish terms with quotations
- Polish terms inherited from Old Polish
- Polish terms derived from Old Polish
- Polish terms suffixed with -ać
- Polish 3-syllable words
- Polish terms with IPA pronunciation
- Polish terms with audio links
- Rhymes:Polish/ɨt͡ʂat͡ɕ
- Rhymes:Polish/ɨt͡ʂat͡ɕ/3 syllables
- Polish lemmas
- Polish verbs
- Polish imperfective verbs
- Polish transitive verbs
- Polish literary terms
- Polish intransitive verbs
- Polish reflexive verbs
- Polish terms with obsolete senses