Dutch edit

Etymology edit

From Middle Dutch volgen, from Old Dutch folgon, from Proto-West Germanic *folgēn, from Proto-Germanic *fulgāną.

Pronunciation edit

  • IPA(key): /ˈvɔlɣə(n)/
  • (file)
  • Rhymes: -ɔlɣən

Verb edit

volgen

  1. (transitive) to follow
  2. (transitive) to understand, to pay attention to
    Volgt U me?Do you understand me?

Inflection edit

Inflection of volgen (weak)
infinitive volgen
past singular volgde
past participle gevolgd
infinitive volgen
gerund volgen n
present tense past tense
1st person singular volg volgde
2nd person sing. (jij) volgt volgde
2nd person sing. (u) volgt volgde
2nd person sing. (gij) volgt volgde
3rd person singular volgt volgde
plural volgen volgden
subjunctive sing.1 volge volgde
subjunctive plur.1 volgen volgden
imperative sing. volg
imperative plur.1 volgt
participles volgend gevolgd
1) Archaic.

Derived terms edit

Descendants edit

  • Afrikaans: volg
  • Negerhollands: volg, folok, folk
  • Saramaccan: flakka, faáka

Anagrams edit

Middle Dutch edit

Etymology edit

From Old Dutch folgon, from Proto-West Germanic *folgēn, from Proto-Germanic *fulgāną.

Verb edit

volgen

  1. to follow
  2. to pursue
  3. to follow (advice, rules, customs)
  4. to follow (a judgement)
  5. to follow, to come after

Inflection edit

This verb needs an inflection-table template.

Descendants edit

Further reading edit

  • “volghen (II)”, in Vroegmiddelnederlands Woordenboek[1], 2000
  • Verwijs, E.; Verdam, J. (1885–1929), “volgen”, in Middelnederlandsch Woordenboek, The Hague: Martinus Nijhoff, →ISBN