tala
English
Pronunciation
- Rhymes: -ɑːlə
Etymology 1
Samoan tālā, in turn from English dollar
Noun
tala (plural talas)
Etymology 2
Sanskrit (tālà)
Noun
tala
- (music) A rhythmic pattern in Indian music.
See also
Anagrams
Faroese
Pronunciation
- IPA: /ˈtʰɛaːla/
- Rhymes: -ɛaːla
Etymology 1
From Old Norse tala, from Proto-Germanic *talō (“calculation, number”), from Proto-Indo-European *del- (“to reckon, count”).
Noun
tala f (genitive singular talu, plural talur)
Declension
| f1 | Singular | Plural | ||
| Indefinite | Definite | Indefinite | Definite | |
| Nominative | tala | talan | talur | talurnar |
| Accusative | talu | taluna | talur | talurnar |
| Dative | talu | taluni | talum | talunum |
| Genitive | talu | talunnar | tala | talanna |
Etymology 2
From Old Norse tala, from Proto-Germanic *talōnan.
Verb
tala (third person singular past indicative talaði, supine talað)
- to speak
Conjugation
| tala, v-30 | ||||
| number | singular | plural | ||
| person | first | second | third | all |
| Indicative | eg | tú | hann / hon tað |
vit, tit, teir / tær / tey tygum |
| Present | tali | talar | talar | tala |
| Past | talaði | talaði | talaði | talaðu |
| Imperative | tú | tit | ||
| Present | — | tala ! | — | talið ! |
| Infinitive | tala | |||
| Pres. part. | talandi | |||
| Past part. a6 | talaður | |||
| Supine | talað | |||
Icelandic
Pronunciation
Etymology 1
From Old Norse tala, from Proto-Germanic *talō (“calculation, number”), from Proto-Indo-European *del- (“to reckon, count”). Cognate with Dutch taal (“language, speech”), English tale (“number”) (from Middle English, from Old English talu (“tale, series, calculation, list, statement, deposition, relation, communication, narrative, fable, story, accusation, action at law”)), German Zahl (“number, figure”), Danish tale (“speech”), Latin dolus (“guile, deceit, fraud”), Ancient Greek (dólos, “wile, bait”), Old Armenian տող (toł, “row”). Related to tell, talk.
Noun
tala f (genitive singular tölu, plural tölur)
- a short address, a speech
- button
- number
- Milljón er stór tala.
- A million is a big number.
- Milljón er stór tala.
- (grammar) number
Declension
Derived terms
- láta töluna ganga
- telja sér tölur um
- tvítala
- fleirtala
- eintala
- raðtala
- talnaband
- talning
- höfuðtala
- óræð tala
- áttundakerfistala
- bitatala
- einræðistala
- einundafyllitala
- Euler-tala
- fjöldatala
- fjölræðistala
- frumtala
- fyllitala
- föst IP-tala
- grunnfyllitala
- grunntala
- heil tala
- heiltala
- hendingartala
- hlaupakommutala
- hrópmerkt tala
- IP-tala
- kennitala
- kvikleg IP-tala
- loðin tala
- millisamtala
- náttúrleg tala
- níundafyllitala
- óræð tala
- prímtala
- rauntala
- ræð tala
- sextándakerfistala
- slembitala
- stofnfyllitala
- stofntala
- tugafyllitala
- tugakerfistala
- tvinntala
- tvíundafyllitala
- tvíundakerfistala
- tvíundatala
- umsjártala
- vartala
- veldistala
- þjöppuð tugatala
- þvertala
Etymology 2
From Old Norse tala, from Proto-Germanic *talōnan.
Verb
tala (first person singular past indicative talaði, supine talað)
- to talk
Conjugation
| infinitive (nafnháttur) |
að tala | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| supine (sagnbót) |
talað | ||||
| present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
talandi | ||||
| indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) |
||||
| present (nútíð) |
ég tala | við tölum | present (nútíð) |
ég tali | við tölum |
| þú talar | þið talið | þú talir | þið talið | ||
| hann, hún, það talar | þeir, þær, þau tala | hann, hún, það tali | þeir, þær, þau tali | ||
| past (þátíð) |
ég talaði | við töluðum | past (þátíð) |
ég talaði | við töluðum |
| þú talaðir | þið töluðuð | þú talaðir | þið töluðuð | ||
| hann, hún, það talaði | þeir, þær, þau töluðu | hann, hún, það talaði | þeir, þær, þau töluðu | ||
| imperative (boðháttur) |
tala (þú) | talið (þið) | |||
| Forms with appended personal pronoun | |||||
| talaðu | taliði * | ||||
| * Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. | |||||
| infinitive (nafnháttur) |
að talast | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| supine (sagnbót) |
talast | ||||
| present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
talandist ** ** the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses |
||||
| indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) |
||||
| present (nútíð) |
ég talast | við tölumst | present (nútíð) |
ég talist | við tölumst |
| þú talast | þið talist | þú talist | þið talist | ||
| hann, hún, það talast | þeir, þær, þau talast | hann, hún, það talist | þeir, þær, þau talist | ||
| past (þátíð) |
ég talaðist | við töluðumst | past (þátíð) |
ég talaðist | við töluðumst |
| þú talaðist | þið töluðust | þú talaðist | þið töluðust | ||
| hann, hún, það talaðist | þeir, þær, þau töluðust | hann, hún, það talaðist | þeir, þær, þau töluðust | ||
| imperative (boðháttur) |
talast (þú) | talist (þið) | |||
| Forms with appended personal pronoun | |||||
| talastu | talisti * | ||||
| * Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. | |||||
| strong declension (sterk beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
||
| nominative (nefnifall) |
talaður | töluð | talað | talaðir | talaðar | töluð | |
| accusative (þolfall) |
talaðan | talaða | talað | talaða | talaðar | töluð | |
| dative (þágufall) |
töluðum | talaðri | töluðu | töluðum | töluðum | töluðum | |
| genitive (eignarfall) |
talaðs | talaðrar | talaðs | talaðra | talaðra | talaðra | |
| weak declension (veik beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
| masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
||
| nominative (nefnifall) |
talaði | talaða | talaða | töluðu | töluðu | töluðu | |
| accusative (þolfall) |
talaða | töluðu | talaða | töluðu | töluðu | töluðu | |
| dative (þágufall) |
talaða | töluðu | talaða | töluðu | töluðu | töluðu | |
| genitive (eignarfall) |
talaða | töluðu | talaða | töluðu | töluðu | töluðu | |
Derived terms
- eins og um var talað
- tala um
Spanish
Verb
tala (infinitive talar)
- Informal second-person singular (tú) affirmative imperative form of talar.
- Formal second-person singular (usted) present indicative form of talar.
- Third-person singular (él, ella, also used with usted?) present indicative form of talar.
Swedish
Pronunciation
-
audio (file)
Verb
tala
Conjugation
Synonyms
See also
Related terms
- talande tystnad
- tala om
- tala ut
- tala emot (strida emot, motstridig), speak against, contradictory
Usage notes
Språka is quite rare and is used about close or intimate talk. Prata is the most common, and is mainly used of informal talking. Tala is a more formal word in its own right, and mainly used about formal speeches, lecturing etc., but also in some expressions. In imperative it is also an encouragement to speak up.