συγχωρέω
Ancient Greek
editAlternative forms
edit- ξυγχωρέω (xunkhōréō)
Etymology
editFrom συν- (sun-, “with, together”) + χωρέω (khōréō, “withdraw, give way”).
Pronunciation
edit- (5th BCE Attic) IPA(key): /syŋ.kʰɔː.ré.ɔː/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /syŋ.kʰoˈre.o/
- (4th CE Koine) IPA(key): /syŋ.xoˈre.o/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /syŋ.xoˈre.o/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /siŋ.xoˈre.o/
Verb
editσυγχωρέω • (sunkhōréō)
Conjugation
edit Present: συγχωρέω (Uncontracted)
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | συγχωρέω | συγχωρέεις | συγχωρέει | συγχωρέετον | συγχωρέετον | συγχωρέομεν | συγχωρέετε | συγχωρέουσῐ(ν) | ||||
subjunctive | συγχωρέω | συγχωρέῃς | συγχωρέῃ | συγχωρέητον | συγχωρέητον | συγχωρέωμεν | συγχωρέητε | συγχωρέωσῐ(ν) | |||||
optative | συγχωρέοιμῐ | συγχωρέοις | συγχωρέοι | συγχωρέοιτον | συγχωρεοίτην | συγχωρέοιμεν | συγχωρέοιτε | συγχωρέοιεν | |||||
imperative | συγχώρεε | συγχωρεέτω | συγχωρέετον | συγχωρεέτων | συγχωρέετε | συγχωρεόντων | |||||||
active | |||||||||||||
infinitive | συγχωρέειν | ||||||||||||
participle | m | συγχωρέων | |||||||||||
f | συγχωρέουσᾰ | ||||||||||||
n | συγχωρέον | ||||||||||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
|
Present: συγχωρῶ (Contracted)
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | συγχωρῶ | συγχωρεῖς | συγχωρεῖ | συγχωρεῖτον | συγχωρεῖτον | συγχωροῦμεν | συγχωρεῖτε | συγχωροῦσῐ(ν) | ||||
subjunctive | συγχωρῶ | συγχωρῇς | συγχωρῇ | συγχωρῆτον | συγχωρῆτον | συγχωρῶμεν | συγχωρῆτε | συγχωρῶσῐ(ν) | |||||
optative | συγχωροίην, συγχωροῖμῐ |
συγχωροίης, συγχωροῖς |
συγχωροίη, συγχωροῖ |
συγχωροῖτον, συγχωροίητον |
συγχωροίτην, συγχωροιήτην |
συγχωροῖμεν, συγχωροίημεν |
συγχωροῖτε, συγχωροίητε |
συγχωροῖεν, συγχωροίησᾰν | |||||
imperative | συγχώρει | συγχωρείτω | συγχωρεῖτον | συγχωρείτων | συγχωρεῖτε | συγχωρούντων | |||||||
active | |||||||||||||
infinitive | συγχωρεῖν | ||||||||||||
participle | m | συγχωρῶν | |||||||||||
f | συγχωροῦσᾰ | ||||||||||||
n | συγχωροῦν | ||||||||||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
|
Imperfect: συνεχώρεον (Uncontracted)
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | συνεχώρεον | συνεχώρεες | συνεχώρεε(ν) | συνεχωρέετον | συνεχωρεέτην | συνεχωρέομεν | συνεχωρέετε | συνεχώρεον | ||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
|
Imperfect: συνεχώρουν (Contracted)
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | συνεχώρουν | συνεχώρεις | συνεχώρει | συνεχωρεῖτον | συνεχωρείτην | συνεχωροῦμεν | συνεχωρεῖτε | συνεχώρουν | ||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.
|
Aorist: συνεχώρησᾰ, συνεχωρήθην
Perfect: συγκεχώρηκᾰ, συγκεχώρημαι