afsteken

DutchEdit

EtymologyEdit

af +‎ steken

PronunciationEdit

VerbEdit

afsteken ‎(past singular stak af, past participle afgestoken)

  1. to depart, take off (from the coast)
  2. to let off (cause to flare up)
  3. to contrast
  4. to pronounce or announce (out loud)

ConjugationEdit

Inflection of afsteken (strong class 4, separable)
infinitive afsteken
past singular stak af
past participle afgestoken
infinitive afsteken
gerund afsteken n
verbal noun
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular steek af stak af afsteek afstak
2nd person sing. (jij) steekt af stak af afsteekt afstak
2nd person sing. (u) steekt af stak af afsteekt afstak
2nd person sing. (gij) steekt af staakt af afsteekt afstaakt
3rd person singular steekt af stak af afsteekt afstak
plural steken af staken af afsteken afstaken
subjunctive sing.1 steke af stake af afsteke afstake
subjunctive plur.1 steken af staken af afsteken afstaken
imperative sing. steek af
imperative plur.1 steekt af
participles afstekend afgestoken
1) Archaic.

AnagramsEdit


Low GermanEdit

EtymologyEdit

From af +‎ steken.

VerbEdit

afsteken ‎(past steek af or stook af, past participle afsteken or afstaken, auxiliary verb hebben)

  1. to stab

ConjugationEdit

SynonymsEdit

Read in another language