Open main menu

DutchEdit

PronunciationEdit

  • IPA(key): /ˈspeːlə(n)/
  • (file)
  • Hyphenation: spe‧len
  • Rhymes: -eːlən

Etymology 1Edit

From Middle Dutch spēlen, from Old Dutch *spilon, from Proto-Germanic *spilōną.

VerbEdit

spelen

  1. (intransitive) to play
  2. (transitive) to play (a game)
    Wat wil je spelen?
    What do you wish to play?
  3. (transitive or intransitive) to play (a musical instrument)
  4. (transitive) to play (a role)
InflectionEdit
Inflection of spelen (weak)
infinitive spelen
past singular speelde
past participle gespeeld
infinitive spelen
gerund spelen n
present tense past tense
1st person singular speel speelde
2nd person sing. (jij) speelt speelde
2nd person sing. (u) speelt speelde
2nd person sing. (gij) speelt speelde
3rd person singular speelt speelde
plural spelen speelden
subjunctive sing.1 spele speelde
subjunctive plur.1 spelen speelden
imperative sing. speel
imperative plur.1 speelt
participles spelend gespeeld
1) Archaic.
Derived termsEdit
Related termsEdit
DescendantsEdit
  • Afrikaans: speel

Etymology 2Edit

See the etymology of the main entry.

NounEdit

spelen

  1. Plural form of spel (tournament)

AnagramsEdit


Middle DutchEdit

EtymologyEdit

From Old Dutch *spilon, from Proto-Germanic *spilōną.

VerbEdit

spēlen

  1. to play, to have fun
  2. to play a game
  3. to play (an instrument)

InflectionEdit

This verb needs an inflection-table template.

DescendantsEdit

Further readingEdit

  • spelen (II)”, in Vroegmiddelnederlands Woordenboek, 2000
  • spelen”, in Middelnederlandsch Woordenboek, 1929

SwedishEdit

NounEdit

spelen

  1. definite plural of spel