See also: möd

DutchEdit

EtymologyEdit

From Middle Dutch moet, from Old Dutch *muot, from Proto-Germanic *mōdaz.

PronunciationEdit

  • IPA(key): /mut/
  • (file)
  • Hyphenation: moed
  • Rhymes: -ut
  • Homophone: moet

NounEdit

moed m (uncountable)

  1. courage, bravery, daring
  2. (obsolete) mood; internal nature, mental disposition
    • 1628, Philips Marnix van Sint Aldegonde, "Wilhelmus van Nassouwe", (modern, redacted version), couplet 7.
      Van al die mij bezwaren / en mijn vervolgers zijn, / mijn God, wil toch bewaren / den trouwen dienaar dijn; / dat zij mij niet verrassen / in hunnen bozen moed, / hun handen niet en wassen / in mijn onschuldig bloed!
      (please add an English translation of this quote)

Derived termsEdit

AnagramsEdit


EstonianEdit

NounEdit

moed

  1. nominative plural of mood

West FrisianEdit

EtymologyEdit

(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

PronunciationEdit

VerbEdit

moed c (no plural)

  1. courage
    Ik ferlear de moed.I lost the courage.
  2. love for/of life
    De moed is der út, broer.The love of life is gone, brother.
  3. mind
  4. spirit
  5. will
  6. intention

Further readingEdit

  • moed (I)”, in Wurdboek fan de Fryske taal (in Dutch), 2011

ZhuangEdit

EtymologyEdit

From Proto-Tai *mɤcᴰ (ant). Cognate with Thai มด (mót), Lao ມົດ (mot), Shan မူတ် (mǔut), Ahom 𑜉𑜤𑜄𑜫 (mut), Bouyei mod.

PronunciationEdit

NounEdit

moed (old orthography mɵd, Sawndip forms , , 𬟼, 𧋶)

  1. ant