zaczynić
Old Polish
editEtymology
editFrom za- + czynić. First attested in the middle of the 15th century. Compare Old Czech začiniti.
Pronunciation
editVerb
editzaczynić pf
- to do
- Middle of the 15th century, Rozmyślanie o żywocie Pana Jezusa[1], page 58:
- Czokolvye by ten czlovyek przeczyv bogu albo przeczyv lyvdu zaczynyl, slucha yego nye rvszacz..., bo vydzymy, yzecz... iego vszytky dzyala nye ssą zle, alye barzo vzyteczne
- [Cokolwie by ten człowiek przeciw Bogu albo przeciw ludu zaczynił, słucha jego nie ruszać..., bo widzimy, iżeć... jego wszytki działa nie są złe, ale barzo użyteczne]
Descendants
editReferences
edit- Ewa Deptuchowa, Mariusz Frodyma, Katarzyna Jasińska, Magdalena Klapper, Dorota Kołodziej, Mariusz Leńczuk, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, editors (2023), “zaczynić”, in Rozariusze z polskimi glosami. Internetowa baza danych [Dictionaries of Polish glosses, an Internet database] (in Polish), Kraków: Pracownia Języka Staropolskiego Instytut Języka Polskiego Polskiej Akademii Nauk
Polish
editEtymology
editInherited from Old Polish zaczynić. By surface analysis, za- + czynić. Compare and Russian зачини́ть (začinítʹ).
Pronunciation
edit- IPA(key): /zaˈt͡ʂɨ.ɲit͡ɕ/
- (Middle Polish) IPA(key): /zaˈt͡ʂɨ.ɲit͡ɕ/
- Rhymes: -ɨɲit͡ɕ
- Syllabification: za‧czy‧nić
Verb
editzaczynić pf (imperfective zaczyniać)
- (transitive, cooking) to add leaven to crushed dough
- (transitive, obsolete) to cast; to charm; to curse (to perform, bring forth an enchantment)
Conjugation
editFurther reading
edit- zaczynić in Polish dictionaries at PWN
- Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “zaczynić”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
- Samuel Bogumił Linde (1807–1814) “zaczynić”, in Słownik języka polskiego
- Aleksander Zdanowicz (1861) “zaczynić”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
- J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1927), “zaczynić”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 8, Warsaw, page 57
- zaczynić in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego
Silesian
editEtymology
editInherited from Old Polish zaczynić. By surface analysis, za- + czynić.
Pronunciation
editVerb
editzaczynić pf (imperfective zaczyniać)
- (transitive) to demand, to ask
Conjugation
editFurther reading
edit- zaczynić in silling.org
Categories:
- Old Polish terms prefixed with za-
- Old Polish terms with IPA pronunciation
- Old Polish lemmas
- Old Polish verbs
- Old Polish perfective verbs
- Old Polish terms with quotations
- Polish terms inherited from Old Polish
- Polish terms derived from Old Polish
- Polish terms prefixed with za-
- Polish 3-syllable words
- Polish terms with IPA pronunciation
- Rhymes:Polish/ɨɲit͡ɕ
- Rhymes:Polish/ɨɲit͡ɕ/3 syllables
- Polish lemmas
- Polish verbs
- Polish perfective verbs
- Polish transitive verbs
- pl:Cooking
- Polish terms with obsolete senses
- Silesian terms inherited from Old Polish
- Silesian terms derived from Old Polish
- Silesian terms prefixed with za-
- Silesian terms with IPA pronunciation
- Rhymes:Silesian/ɪɲit͡ɕ
- Rhymes:Silesian/ɪɲit͡ɕ/3 syllables
- Silesian lemmas
- Silesian verbs
- Silesian perfective verbs
- Silesian transitive verbs