มีใจ
Thai
editEtymology
editFrom มี (mii, “to have”) + ใจ (jai, “heart”), literally “to have a heart”.
Pronunciation
editOrthographic | มีใจ m ī au t͡ɕ | |
Phonemic | มี-ไจ m ī – ai t͡ɕ | |
Romanization | Paiboon | mii-jai |
Royal Institute | mi-chai | |
(standard) IPA(key) | /miː˧.t͡ɕaj˧/(R) |
Verb
editมีใจ • (mii-jai) (abstract noun การมีใจ)
- (idiomatic, copulative, of an emotional or moral quality) to feel; to be; to become.
- 1899 April 9, “พระราชกำหนดลักษณหมิ่นประมาทด้วยการพูดฤๅเขียนถ้อยคำเท็จออกโฆษนาการ รัตนโกสินทร์ศก ๑๑๘”, in ราชกิจจานุเบกษา, volume 16, number 2A, page 20:
- 1929, สุนทรราชเดช (แข้ ปะทุมชาติ), พระ, พงศาวดารภาคอีสาน, กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ศรีหงส์, page 4:
- 1942 February 3, “ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี ลงวันที่ ๒๘ มกราคม ๒๔๘๕”, in ราชกิจจานุเบกษา, volume 59, number 8A, page 331:
- 1962, “สัญญาที่องค์สมเด็จพระนโรดมฯ ว่า ถูกบังคับให้ลงนามให้ทำกับฝรั่งเศสเมื่อวันที่ ๑๑ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๐๖”, in ไทยสถาปนากษัตริย์เขมร, กรุงเทพฯ: สำนักทำเนียบนายกรัฐมนตรี, page 108:
- (idiomatic) to be willing, glad, or ready (to do something).
- 2022 April 20, “'ก้าวไกล' ปั่น ครม. ประยุทธ์ไม่มีใจทำงานแล้ว”, in ไทยโพสต์[1]:
- 1947 November 22, “คำแถลงการณ์สำนักนายกรัฐมนตรี ลงวันที่ ๒๑ พฤศจิกายน ๒๔๙๐”, in ราชกิจจานุเบกษา, volume 64, number 56A, page 7:
- (idiomatic) to have or develop romantic feelings (for); to feel love or affection (for).