Open main menu

Contents

DutchEdit

EtymologyEdit

From Middle Dutch drâyen, from Old Dutch thrāien, from Proto-Germanic *þrēaną, from Proto-Indo-European *terh₁-.

PronunciationEdit

  • IPA(key): /ˈdraːi̯ə(n)/
  • (file)
  • Hyphenation: draai‧en
  • Rhymes: -aːi̯ən

VerbEdit

draaien

  1. to turn, to turn round
  2. to play (a record, CD, song etc.)
  3. to run or throw (a party)

InflectionEdit

Inflection of draaien (weak)
infinitive draaien
past singular draaide
past participle gedraaid
infinitive draaien
gerund draaien n
present tense past tense
1st person singular draai draaide
2nd person sing. (jij) draait draaide
2nd person sing. (u) draait draaide
2nd person sing. (gij) draait draaide
3rd person singular draait draaide
plural draaien draaiden
subjunctive sing.1 draaie draaide
subjunctive plur.1 draaien draaiden
imperative sing. draai
imperative plur.1 draait
participles draaiend gedraaid
1) Archaic.

Derived termsEdit

DescendantsEdit

AnagramsEdit