huldigen

DutchEdit

PronunciationEdit

  • (file)

VerbEdit

huldigen

  1. to pay homage, honour

InflectionEdit

Inflection of huldigen (weak)
infinitive huldigen
past singular huldigde
past participle gehuldigd
infinitive huldigen
gerund huldigen n
present tense past tense
1st person singular huldig huldigde
2nd person sing. (jij) huldigt huldigde
2nd person sing. (u) huldigt huldigde
2nd person sing. (gij) huldigt huldigde
3rd person singular huldigt huldigde
plural huldigen huldigden
subjunctive sing.1 huldige huldigde
subjunctive plur.1 huldigen huldigden
imperative sing. huldig
imperative plur.1 huldigt
participles huldigend gehuldigd
1) Archaic.

Related termsEdit


GermanEdit

EtymologyEdit

Huld +‎ -igen

PronunciationEdit

  • IPA(key): [ˈhʊldɪɡn̩]
  • Hyphenation: hul‧di‧gen
  • (file)

VerbEdit

huldigen (third-person singular simple present huldigt, past tense huldigte, past participle gehuldigt, auxiliary haben)

  1. (with dative) to pay homage, honour

ConjugationEdit

Further readingEdit