Contents

TranslingualEdit

LigatureEdit

क्ष ‎(kṣa)

  1. Irregular ligature of and

SanskritEdit

EtymologyEdit

From Proto-Indo-Iranian (compare Avestan 𐬰𐬃 ‎(zā̊), Persian زمین), ultimately from Proto-Indo-European *dʰéǵʰōm (compare Russian земля́ ‎(zemljá), Latvian zeme, Latin humus, Ancient Greek χθών ‎(khthṓn)).

NounEdit

क्ष ‎(kṣam

  1. field
  2. the protector or cultivator of a field, peasant

DeclensionEdit

Masculine a-stem declension of क्ष
Nom. sg. क्षः ‎(kṣaḥ)
Gen. sg. क्षस्य ‎(kṣasya)
Singular Dual Plural
Nominative क्षः ‎(kṣaḥ) क्षौ ‎(kṣau) क्षाः ‎(kṣāḥ)
Vocative क्ष ‎(kṣa) क्षौ ‎(kṣau) क्षाः ‎(kṣāḥ)
Accusative क्षम् ‎(kṣam) क्षौ ‎(kṣau) क्षान् ‎(kṣān)
Instrumental क्षेन ‎(kṣena) क्षाभ्याम् ‎(kṣābhyām) क्षैः ‎(kṣaiḥ)
Dative क्षाय ‎(kṣāya) क्षाभ्याम् ‎(kṣābhyām) क्षेभ्यः ‎(kṣebhyaḥ)
Ablative क्षात् ‎(kṣāt) क्षाभ्याम् ‎(kṣābhyām) क्षेभ्यः ‎(kṣebhyaḥ)
Genitive क्षस्य ‎(kṣasya) क्षयोः ‎(kṣayoḥ) क्षानाम् ‎(kṣānām)
Locative क्षे ‎(kṣe) क्षयोः ‎(kṣayoḥ) क्षेषु ‎(kṣeṣu)

ReferencesEdit

  • Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary, page 324
Read in another language