geduldig

DutchEdit

EtymologyEdit

geduld +‎ -ig

PronunciationEdit

AdjectiveEdit

geduldig ‎(comparative geduldiger, superlative geduldigst)

  1. patient

DeclensionEdit

Inflection of geduldig
uninflected geduldig
inflected geduldige
comparative geduldiger
positive comparative superlative
predicative/adverbial geduldig geduldiger het geduldigst
het geduldigste
indefinite m./f. sing. geduldige geduldigere geduldigste
n. sing. geduldig geduldiger geduldigste
plural geduldige geduldigere geduldigste
definite geduldige geduldigere geduldigste
partitive geduldigs geduldigers

GermanEdit

EtymologyEdit

From Middle High German gedultic, from Old High German gidultig; adjectival form of Geduld. Cognate with Old English geþyldig.

PronunciationEdit

AdjectiveEdit

geduldig ‎(comparative geduldiger, superlative am geduldigsten)

  1. patient (not losing one's temper while waiting)

DeclensionEdit

AntonymsEdit

Related termsEdit

External linksEdit

Read in another language