Open main menu

DutchEdit

EtymologyEdit

From schuld +‎ -ig.

PronunciationEdit

  • (file)

AdjectiveEdit

schuldig (comparative schuldiger, superlative schuldigst)

  1. guilty

InflectionEdit

Inflection of schuldig
uninflected schuldig
inflected schuldige
comparative schuldiger
positive comparative superlative
predicative/adverbial schuldig schuldiger het schuldigst
het schuldigste
indefinite m./f. sing. schuldige schuldigere schuldigste
n. sing. schuldig schuldiger schuldigste
plural schuldige schuldigere schuldigste
definite schuldige schuldigere schuldigste
partitive schuldigs schuldigers

Derived termsEdit


GermanEdit

EtymologyEdit

From Middle High German schuldec, from Old High German sculdig. See Schuld.

PronunciationEdit

AdjectiveEdit

schuldig (comparative schuldiger, superlative am schuldigsten)

  1. guilty, culpable, in debt

DeclensionEdit

Further readingEdit