See also: Yer, YER, 'yĕr, ýer, -yer, and þér

EnglishEdit

Etymology 1Edit

Most likely from the intrusive R, between "yeah" (/jəː/) and a non-high vowel (/ə/, /ɪə/, /ɑː/, /ɔː/). For example, "Yeah-r-I know" (/jəɹ ʌɪ nəʊ/)

PronunciationEdit

  • IPA(key): /jə(ɹ)/
  • (file)
  • Rhymes: -ə(ɹ)

PronounEdit

yer

  1. (UK, slang or dialectal, uncommon) Pronunciation spelling of you.
    • 1992, Mary Jane Staples, Sergeant Joe:
      'Still, yer got nice looks,' said Ella.
Derived termsEdit

AdverbEdit

yer

  1. (UK, slang or dialectal) Pronunciation spelling of yeah, yes.

ContractionEdit

yer

  1. (UK, slang or dialectal) Pronunciation spelling of you're, you are.

DeterminerEdit

yer

  1. (UK or Southern US, slang or dialectal) Pronunciation spelling of your.
See alsoEdit

Etymology 2Edit

 
English Wikipedia has an article on:
Wikipedia

Borrowed from Russian ер (jer).

PronunciationEdit

NounEdit

yer (plural yers)

  1. Either of the letters ъ and ь in Cyrillic alphabets, which originally represented phonemically the ultra-short vowels in Slavic languages.

Etymology 3Edit

from You (English)

PronunciationEdit

IPA(key): /jɜː/ (East Anglian Dialect)

PronounEdit

Derived termsEdit

Th' Lot of yer

AnagramsEdit


AzerbaijaniEdit

Other scripts
Cyrillic јер
Perso-Arabic یئر
 
Yer kürəsi

EtymologyEdit

Ultimately from Proto-Turkic *yẹr.[1] Cognate with Old Turkic 𐰘𐰼(yer), 𐰘𐰃𐰼(yir).

PronunciationEdit

NounEdit

yer (definite accusative yeri, plural yerlər)

  1. the earth
    yer kürəsithe globe (literally, “the earth globe”)
  2. ground
    Yerdən qaldırıb ağzıva salma!Don't pick it up from the ground and put into your mouth!
  3. place, location
    Bütün sənədlər bir yerdə saxlanmalıdırAll the documents must be kept in one place.
  4. space
    Dolabda paltar üçün yer daha qalmayıb!There is no space left for more clothes in the closet!

DeclensionEdit

    Declension of yer
singular plural
nominative yer
yerlər
definite accusative yeri
yerləri
dative yerə
yerlərə
locative yerdə
yerlərdə
ablative yerdən
yerlərdən
definite genitive yerin
yerlərin
    Possessive forms of yer
nominative
singular plural
mənim (my) yerim yerlərim
sənin (your) yerin yerlərin
onun (his/her/its) yeri yerləri
bizim (our) yerimiz yerlərimiz
sizin (your) yeriniz yerləriniz
onların (their) yeri or yerləri yerləri
accusative
singular plural
mənim (my) yerimi yerlərimi
sənin (your) yerini yerlərini
onun (his/her/its) yerini yerlərini
bizim (our) yerimizi yerlərimizi
sizin (your) yerinizi yerlərinizi
onların (their) yerini or yerlərini yerlərini
dative
singular plural
mənim (my) yerimə yerlərimə
sənin (your) yerinə yerlərinə
onun (his/her/its) yerinə yerlərinə
bizim (our) yerimizə yerlərimizə
sizin (your) yerinizə yerlərinizə
onların (their) yerinə or yerlərinə yerlərinə
locative
singular plural
mənim (my) yerimdə yerlərimdə
sənin (your) yerində yerlərində
onun (his/her/its) yerində yerlərində
bizim (our) yerimizdə yerlərimizdə
sizin (your) yerinizdə yerlərinizdə
onların (their) yerində or yerlərində yerlərində
ablative
singular plural
mənim (my) yerimdən yerlərimdən
sənin (your) yerindən yerlərindən
onun (his/her/its) yerindən yerlərindən
bizim (our) yerimizdən yerlərimizdən
sizin (your) yerinizdən yerlərinizdən
onların (their) yerindən or yerlərindən yerlərindən
genitive
singular plural
mənim (my) yerimin yerlərimin
sənin (your) yerinin yerlərinin
onun (his/her/its) yerinin yerlərinin
bizim (our) yerimizin yerlərimizin
sizin (your) yerinizin yerlərinizin
onların (their) yerinin or yerlərinin yerlərinin

Derived termsEdit

ReferencesEdit

  1. ^ Starostin, Sergei; Dybo, Anna; Mudrak, Oleg (2003), “*jẹr”, in Etymological dictionary of the Altaic languages (Handbuch der Orientalistik; VIII.8), Leiden, New York, Köln: E.J. Brill

BlagarEdit

NounEdit

yer

  1. water

ReferencesEdit

  • Paideuma, volume 52 (2006), page 152

BretonEdit

PronunciationEdit

NounEdit

yer f pl

  1. Plural form of yar.

CornishEdit

NounEdit

yer f pl

  1. plural of yar (chicken, hen)

Crimean TatarEdit

EtymologyEdit

Ultimately from Proto-Turkic *yẹr.[1] Cognate with Old Turkic 𐰘𐰼(yer), 𐰘𐰃𐰼(yir) and Azerbaijani yer.

NounEdit

yer

  1. earth.
  2. place, location.

DeclensionEdit

ReferencesEdit

  1. ^ Starostin, Sergei; Dybo, Anna; Mudrak, Oleg (2003), “*jẹr”, in Etymological dictionary of the Altaic languages (Handbuch der Orientalistik; VIII.8), Leiden, New York, Köln: E.J. Brill
  • Mirjejev, V. A.; Usejinov, S. M. (2002) Ukrajinsʹko-krymsʹkotatarsʹkyj slovnyk [Ukrainian – Crimean Tatar Dictionary]‎[1], Simferopol: Dolya, →ISBN

Mauritian CreoleEdit

EtymologyEdit

From French hier.

AdverbEdit

yer

  1. yesterday

Derived termsEdit


MeroiticEdit

RomanizationEdit

yer

  1. Romanization of 𐦤𐦡𐦫

ScotsEdit

PronounEdit

yer

  1. your

TurkishEdit

 
Yer

PronunciationEdit

Etymology 1Edit

From Ottoman Turkish یر‎, from Proto-Turkic *yẹr. Compare Old Turkic 𐰘𐰼(yer), 𐰘𐰃𐰼(yir).

NounEdit

yer (definite accusative yeri, plural yerler)

  1. place, location
    O yere hiç gitmedim.
    I’ve never been there.
  2. the ground, the earth
    Yerin üçte ikisi sularla kaplıdır.
    Two thirds of the earth is covered with water.
DeclensionEdit
Inflection
Nominative yer
Definite accusative yeri
Singular Plural
Nominative yer yerler
Definite accusative yeri yerleri
Dative yere yerlere
Locative yerde yerlerde
Ablative yerden yerlerden
Genitive yerin yerlerin
Possessive forms
Nominative
Singular Plural
1st singular yerim yerlerim
2nd singular yerin yerlerin
3rd singular yeri yerleri
1st plural yerimiz yerlerimiz
2nd plural yeriniz yerleriniz
3rd plural yerleri yerleri
Definite accusative
Singular Plural
1st singular yerimi yerlerimi
2nd singular yerini yerlerini
3rd singular yerini yerlerini
1st plural yerimizi yerlerimizi
2nd plural yerinizi yerlerinizi
3rd plural yerlerini yerlerini
Dative
Singular Plural
1st singular yerime yerlerime
2nd singular yerine yerlerine
3rd singular yerine yerlerine
1st plural yerimize yerlerimize
2nd plural yerinize yerlerinize
3rd plural yerlerine yerlerine
Locative
Singular Plural
1st singular yerimde yerlerimde
2nd singular yerinde yerlerinde
3rd singular yerinde yerlerinde
1st plural yerimizde yerlerimizde
2nd plural yerinizde yerlerinizde
3rd plural yerlerinde yerlerinde
Ablative
Singular Plural
1st singular yerimden yerlerimden
2nd singular yerinden yerlerinden
3rd singular yerinden yerlerinden
1st plural yerimizden yerlerimizden
2nd plural yerinizden yerlerinizden
3rd plural yerlerinden yerlerinden
Genitive
Singular Plural
1st singular yerimin yerlerimin
2nd singular yerinin yerlerinin
3rd singular yerinin yerlerinin
1st plural yerimizin yerlerimizin
2nd plural yerinizin yerlerinizin
3rd plural yerlerinin yerlerinin
Predicative forms
Singular Plural
1st singular yerim yerlerim
2nd singular yersin yerlersin
3rd singular yer
yerdir
yerler
yerlerdir
1st plural yeriz yerleriz
2nd plural yersiniz yerlersiniz
3rd plural yerler yerlerdir
Derived termsEdit

See alsoEdit

Etymology 2Edit

VerbEdit

yer

  1. third-person singular indicative aorist of yemek

UzbekEdit

EtymologyEdit

From Proto-Turkic *yẹr (earth).

 
Yer

NounEdit

yer

  1. earth
  2. soil, ground

YolaEdit

EtymologyEdit

From Middle English your, from Old English ēower, from Proto-West Germanic *iuwar.

DeterminerEdit

yer

  1. your
    • 1867, GLOSSARY OF THE DIALECT OF FORTH AND BARGY:
      Yer hele.
      Your health.

ReferencesEdit

  • Jacob Poole (1867), William Barnes, editor, A Glossary, With some Pieces of Verse, of the old Dialect of the English Colony in the Baronies of Forth and Bargy, County of Wexford, Ireland, London: J. Russell Smith, page 45 & 80