See also: Ruh, rüh, and ruħ

AzerbaijaniEdit

Other scripts
Cyrillic руһ
Perso-Arabic

EtymologyEdit

Borrowed from Arabic رُوح(rūḥ).

PronunciationEdit

  • IPA(key): /ruh/
  • (file)

NounEdit

ruh (definite accusative ruhu, plural ruhlar)

  1. spirit
  2. mind
  3. ghost

DeclensionEdit

    Declension of ruh
singular plural
nominative ruh
ruhlar
definite accusative ruhu
ruhları
dative ruha
ruhlara
locative ruhda
ruhlarda
ablative ruhdan
ruhlardan
definite genitive ruhun
ruhların
    Possessive forms of ruh
nominative
singular plural
mənim (my) ruhum ruhlarım
sənin (your) ruhun ruhların
onun (his/her/its) ruhu ruhları
bizim (our) ruhumuz ruhlarımız
sizin (your) ruhunuz ruhlarınız
onların (their) ruhu or ruhları ruhları
accusative
singular plural
mənim (my) ruhumu ruhlarımı
sənin (your) ruhunu ruhlarını
onun (his/her/its) ruhunu ruhlarını
bizim (our) ruhumuzu ruhlarımızı
sizin (your) ruhunuzu ruhlarınızı
onların (their) ruhunu or ruhlarını ruhlarını
dative
singular plural
mənim (my) ruhuma ruhlarıma
sənin (your) ruhuna ruhlarına
onun (his/her/its) ruhuna ruhlarına
bizim (our) ruhumuza ruhlarımıza
sizin (your) ruhunuza ruhlarınıza
onların (their) ruhuna or ruhlarına ruhlarına
locative
singular plural
mənim (my) ruhumda ruhlarımda
sənin (your) ruhunda ruhlarında
onun (his/her/its) ruhunda ruhlarında
bizim (our) ruhumuzda ruhlarımızda
sizin (your) ruhunuzda ruhlarınızda
onların (their) ruhunda or ruhlarında ruhlarında
ablative
singular plural
mənim (my) ruhumdan ruhlarımdan
sənin (your) ruhundan ruhlarından
onun (his/her/its) ruhundan ruhlarından
bizim (our) ruhumuzdan ruhlarımızdan
sizin (your) ruhunuzdan ruhlarınızdan
onların (their) ruhundan or ruhlarından ruhlarından
genitive
singular plural
mənim (my) ruhumun ruhlarımın
sənin (your) ruhunun ruhlarının
onun (his/her/its) ruhunun ruhlarının
bizim (our) ruhumuzun ruhlarımızın
sizin (your) ruhunuzun ruhlarınızın
onların (their) ruhunun or ruhlarının ruhlarının

Derived termsEdit

Related termsEdit


IndonesianEdit

PronunciationEdit

  • IPA(key): [ˈrʊh]
  • Hyphenation: roh

NounEdit

ruh (first-person possessive ruhku, second-person possessive ruhmu, third-person possessive ruhnya)

  1. (nonstandard) Alternative spelling of roh (spirit, soul, life)

MizoEdit

EtymologyEdit

From Proto-Kuki-Chin *ruʔ, from Proto-Sino-Tibetan *rus.

NounEdit

ruh

  1. bone

AdjectiveEdit

ruh

  1. hard
  2. boney

ReferencesEdit

  • Matisoff, James A., Handbook of Proto-Tibeto-Burman, University of California Press.

Old EnglishEdit

EtymologyEdit

From Proto-Germanic *rūhwaz. Cognate with Middle Low German rūch, Middle Dutch ruuch, ru, rou (Dutch ruig, ruw, rouw), Old High German rūh (German rau).

PronunciationEdit

AdjectiveEdit

rūh

  1. rough, hairy
    Min broðer ys ruh and ic eom smeðemy brother is hairy and I am smooth. (Genesis)

DeclensionEdit

with stem rūg-:

with stem rūw-:

DescendantsEdit

  • English: rough
  • Scots: roch

Old High GermanEdit

EtymologyEdit

From Proto-Germanic *rūhwaz, whence also Old English rūh.

AdjectiveEdit

rūh

  1. rough

DescendantsEdit


TurkishEdit

EtymologyEdit

From Ottoman Turkish روح(ruh), from Arabic رُوح(rūḥ, soul).

PronunciationEdit

NounEdit

ruh (definite accusative ruhu, plural ruhlar or (dated) ervah)

  1. soul, spirit

DeclensionEdit

Inflection
Nominative ruh
Definite accusative ruhu
Singular Plural
Nominative ruh ruhlar
Definite accusative ruhu ruhları
Dative ruha ruhlara
Locative ruhta ruhlarda
Ablative ruhtan ruhlardan
Genitive ruhun ruhların

Derived termsEdit


UzbekEdit

Other scripts
Cyrillic руҳ (ruh)
Latin ruh
Perso-Arabic

NounEdit

ruh (plural ruhlar)

  1. ghost, soul, spirit

DeclensionEdit


ZazakiEdit

Alternative formsEdit

EtymologyEdit

From Arabic رُوح(rūḥ, soul).

PronunciationEdit

  • IPA(key): /ˈɾuː/
  • Hyphenation: ruh

NounEdit

ruh m

  1. soul, spirit