ท้าว

ThaiEdit

PronunciationEdit

Orthographic/Phonemicท้าว
d ˆ ā w
RomanizationPaiboontáao
Royal Institutethao
(standard) IPA(key)/tʰaːw˦˥/(R)
Homophonesเท้า

Etymology 1Edit

Uncertain. Compare Lao ທ້າວ (thāo, nobleman; royal person; honorific for persons of royal and noble birth; etc), Phake တွ် (taw); Mon ဒဴ (nobleman; royal entourage member; courtier).

Wilainan Khanittanan (2003) proposed that it is from Chinese (Short for 道士 “Taoist priest”).[1] Compare Vietnamese đạo sĩ (Taoist priest), đạo (historical village ruler in Mường area), tạo (historical village ruler in Thái area), phìa tạo (Tai hereditary rulers), Tày tạo (religious practitioner similar to Taoist priest).[2]

NounEdit

ท้าว (táao)

  1. (archaic) chief, lord, master, leader; ruler, administrator, person in authority, person in charge; person of dignity, person of rank, exalted person; monarch, sovereign; royal person; also used as an honorific or term of address.
  2. (historical) a senior rank of a king's wife or of a woman of noble birth appointed to take charge of certain administrative affairs within the royal harem.
  3. (historical) man of royal or noble descent in Northeastern Thailand; also used as an honorific.
    • กรมมหาดไทย (1888-08-10), “บอกหัวเมืองขอตั้งตำแหน่ง (พระยาสุริยวงษาเมืองหล่มสัก ขอพระราชทานให้ท้าววรบุตร ว่าที่อุปฮาด เป็นพระศรีสงครมเจ้าเมืองเลย แทนเจ้าเมืองเลยที่ชราภาพ)”, in ราชกิจจานุเบกษา[2] (pdf, in Thai), volume 5, issue 15, Bangkok: สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี, retrieved 2018-11-30, page 123
      ขอพระราชทานท้าววรบุตรว่าที่อุปฮาดเปนพระศรีสงครามเจ้าเมืองเลย
      kɔ̌ɔ prá-râat-chá-taan táao wɔɔ-rá bùt wâa-tîi ùp-bpà-hâat bpen prá sǐi sǒng-kraam jâao mʉʉang ləəi
      [We] beg the royal permission for Thao Worabut, acting vice-ruler, to become Phra Si Songkhram, ruler of Loei Town.
Derived termsEdit
Derived terms

ReferencesEdit

  1. ^ วิไลวรรณ ขนิษฐานันท์ [Wilainan Khanittanan] (2546 [2003]), ร่องรอยความเชื่อ "เต๋า" ใน "ภาษาไท-ไทย" [Traces of Taoism in Ancient Tai], วารสารภาษาและภาษาศาสตร์ ปีที่ 21 ฉบับที่ 2
  2. ^ Holm, David (2019), "Literate Shamanism: The Priests Called Then among the Tày in Guangxi and Northern Vietnam", in Religions 10(1):64. Retrieved from [1]

Etymology 2Edit

AdverbEdit

ท้าว (táao)

  1. shiveringly; tremblingly.
Derived termsEdit
Derived terms