Open main menu

Contents

DutchEdit

Middle DutchEdit

EtymologyEdit

From Old Dutch fliegan, from Proto-Germanic *fleuganą.

VerbEdit

vliegen

  1. to fly
  2. to soar
  3. to move quickly

InflectionEdit

Strong class 2
Infinitive vliegen
3rd sg. past vlôoch
3rd pl. past vlōgen
Past participle gevlōgen
Infinitive vliegen
In genitive vliegens
In dative vliegene
Indicative Present Past
1st singular vliege vlôoch
2nd singular vliechs, vlieges vlōochs, vlōges
3rd singular vliecht, vlieget vlôoch
1st plural vliegen vlōgen
2nd plural vliecht, vlieget vlōocht, vlōget
3rd plural vliegen vlōgen
Subjunctive Present Past
1st singular vliege vlōge
2nd singular vliechs, vlieges vlōges
3rd singular vliege vlōge
1st plural vliegen vlōgen
2nd plural vliecht, vlieget vlōget
3rd plural vliegen vlōgen
Imperative Present
Singular vliech, vliege
Plural vliecht, vlieget
Present Past
Participle vliegende gevlōgen

DescendantsEdit

Further readingEdit

  • vlieghen (II)”, in Vroegmiddelnederlands Woordenboek, 2000
  • vliegen (I)”, in Middelnederlandsch Woordenboek, 1929